List herbowy (z Język niemiecki. Wappenbrief) – dyplom nadania herbu, w odróżnieniu od dyplomu nobilitacja najczęściej przyznający jedynie prawo do używania herbu, bez przywilejów szlacheckich. Popularny m.in. w państwach niemieckich, Wlk. Brytanii, Holandii, rzadko wydawany również przez polskich monarchów. Najstarszy znany list herbowy wydał cesarz Ludwik IV Bawarski i w 1338 r. hrabiom Carbonesi. Obecnie wydawane są w większości państw, w których istnieją heroldia, a więc głównie w monarchiach. W niektórych krajach władcy cedowali prawo nadawania herbów na inne prócz heroldii urzędy i osoby, np. w Rzeszy Niemieckiej prawo nadawania herbów w imieniu cesarza mieli także Hofpfalzgraf (hrabiowie pałacowi). Od XVII wieku listy herbowe wystawiali także władcy poszczególnych państw Rzeszy, niektórzy biskupi, mający godność Elektorzy Rzeszy a nawet głowy niektórych niesuwerennych rodów (hrabiowie von Schönborn). List herbowy przyznawał najczęściej herb rodzinom mieszczańskim (za tym następowała często późniejsza nobilitacja), organizacjom, cechom, korporacjom itp.
W Polsce listy herbowe, nadajace tylko herb, bez nobilitacji, są rzadkie. Można do nich zaliczyć nadania tytułu zlotego rycerza oraz nadanie herbu geometrze Mikołajowi Hybnerowi przez Jan Albrycht Radziwiłł z 1612 r.Dyplom Jana Albrychta Radziwiłła dla geometry Mikołaja Hybenera z 1615 .
Cesarz Maksymilian I Habsburg nadał kilku rodzinom z rodu Jastrzębców, m.in.Ulatowskim, Niemirowiczom, Szczytom, prawo nadawania tytułuKawaler Złotej Ostrogi i równoczesnego nadawania herbów, mianując seniorów tych rodzin dziedzicznymi hrabiami pałacowymi (Palatyn (tytuł)) Sacri Imperii Romani.
*Gert Oswald: Lexikon der Heraldik, Bibliographisches Institut, Leipzig, 1984, ISBN 3-411-02149-7
*Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego, Kraków, 1858
Kategoria:HeraldykaMapyourinfo translations allows you to search a foreign language with your own language (translate search) and receive the content also in your language